Myelodysplastisch Syndroom (MDS)
De benaming Myelodysplastisch Syndroom (MDS), ook wel myelodysplasie genoemd, staat voor een aantal beenmergstoornissen, waarbij de aanmaak van bloedcellen ernstig is verstoord.
Het myelodysplastisch syndroom is een beenmergziekte, die ontstaat door een beschadiging in het erfelijk materiaal van een voorloper cel van één of meer van de verschillende types bloedcellen – rode, witte en bloedplaatjes. Het resultaat van deze gestoorde aanmaak is dat er misvormde en niet goed uitgegroeide bloedcellen ontstaan, die vervolgens doodgaan, vóórdat ze in het bloed terecht komen.
Het gevolg van het defect bij de cellen, die aangetast zijn bij MDS is, dat de betreffende bloedcel(len) niet goed uitrijpen en voortijdig afsterven. De aanmaak van de bloedcellen gebeurt in het beenmerg en daar sterven de defecte cellen ook af. Het gevolg is dat er in het bloed een tekort aan de getroffen bloedcel gaat ontstaan. Dat heet bijvoorbeeld dan bloedarmoede of anemie. Er kunnen ook meerdere celtypen getroffen worden, dan zal er aan al deze celtypen een tekort ontstaan.
Er bestaan van het myelodysplastische syndroom verschillende vormen, die mild of juist wat agressiever verlopen. De behandeling kan bestaan uit het regelmatig geven van een bloedtransfusie of de aanmaak van rode bloedcellen stimuleren met een eiwithormoon – erytropoietine; epo – of chemotherapie of zelfs een stamceltransplantatie.
Eén van de vormen van het myelodysplastische syndroom kan overgaan in acute myeloïde leukemie.
Meer informatie in de bijlagen:
- Informatieblad over Myeolodysplastisch Syndroom (MDS), samengesteld door de Stichting Contactgroep Leukemie
- Verslagje over MDS van het Europese Hematologie Congres in Berlijn - juni 2009
- Presentatie bij lezing over MDS en Acute Myeloïde Leukemie (AML) - oktober 2009